Danas se navršava tačno 30 godina od historijskog 19. marta 1996. godine, dana kada je izvršena reintegracija sarajevskog naselja Grbavica.
Ovim činom, posljednja gradska teritorija koja je bila pod kontrolom vlasti Republike Srpske prešla je u nadležnost Federacije BiH.
Time je, u skladu s Dejtonskim mirovnim sporazumom, de facto okončan proces transfera vlasti i spajanja Sarajeva u jedinstvenu cjelinu.
Nekoliko mjeseci po završetku gotovo četverogodišnje opsade i potpisivanju mira, u naselja Grbavica, Kovačići i Vraca ušle su snage Ministarstva unutrašnjih poslova Kantona Sarajevo u pratnji pripadnika međunarodnog IPTF-a.
Simbolika ovog trenutka ogledala se i u višenacionalnom sastavu policijskih patrola koje su prve stupile na ovo tlo – jedinicu je činilo 67 Bošnjaka, 20 Srba i 13 Hrvata.
Prizori uplakanih građana, koji su se nakon godina progonstva vraćali na svoju Grbavicu, obišli su čitav svijet i postali jedan od najupečatljivijih simbola kraja rata.
Ipak, sjećanje na Grbavicu nosi i duboke, bolne rane. Tokom opsade, ovo naselje je bilo poprište nekih od najstravičnijih zločina, a sa teritorija koje mu pripadaju svakodnevno je sijana smrt po civilnom stanovništvu u ostatku grada. Jedan od simbola tog terora bio je Veselin Vlahović Batko, zloglasni “monstrum s Grbavice”, kojeg je Sud BiH krajem marta 2013. godine osudio na maksimalnih 45 godina zatvora.
U mraku ratnog ludila, Grbavica je iznjedrila i nevjerovatne primjere ljudskosti i hrabrosti. Upravo je od Vlahovićeve ruke stradao Goran Čengić, proslavljeni rukometaš sarajevske “Bosne”.
Svoj život je žrtvovao pokušavajući spasiti komšiju, uglednog univerzitetskog profesora dr. Husniju Ćerimagića. Kao trajni podsjetnik na njegov herojski čin, sportska dvorana smještena nadomak stadiona Grbavica danas s ponosom nosi Goranovo ime.